De S&P 500 is de beroemdste index ter wereld. Wie hierin belegt, koopt in één klap de 500 grootste beursgenoteerde bedrijven van de Verenigde Staten. Denk aan namen als Apple, Microsoft, Amazon, Google en Nvidia.
De aantrekkingskracht van de S&P 500 (vaak te koop via de ticker VUSA) is simpel: het historische rendement. De afgelopen tien jaar heeft de Amerikaanse beurs het fenomenaal gedaan, voornamelijk gedreven door de explosieve groei van de technologiesector. Veel beginners kijken naar de grafieken, zien dat de lijn van de S&P 500 steiler omhoog loopt dan die van de wereldindex, en maken hun keuze.
Toch is er een keerzijde. De S&P 500 is zeer 'Tech-heavy'. Een groot deel van je rendement is afhankelijk van slechts een handjevol technologiebedrijven (de zogeheten 'Magnificent Seven'). Gaat het goed met Big Tech? Dan gaat het goed met jou. Krijgt de techsector klappen? Dan voel jij dat direct in je hele portefeuille.
Tegenover de Amerikaanse focus staat de wereldindex, vaak de MSCI ACWI of FTSE All-World genoemd (bekend van de ticker VWRL). Als je S&P 500 of All World ETF overweegt, moet je begrijpen dat de wereldindex eigenlijk een 'mandje van mandjes' is.
Met een wereldwijde ETF beleg je in duizenden bedrijven uit zowel ontwikkelde landen (VS, Europa, Japan) als opkomende markten (China, Brazilië). Het belangrijkste detail dat beginners vaak missen: een wereldindex bestaat voor ongeveer 60% tot 70% uit Amerikaanse bedrijven.
Je belegt dus óók in Apple en Microsoft, maar je vult dit aan met giganten uit andere regio's, zoals ASML (Nederland), Toyota (Japan) of Nestlé (Zwitserland).
Waarom zou je kiezen voor een wereldindex als de VS het historisch gezien vaak beter doet? Het antwoord is risicobeheersing.
Wie volledig in de S&P 500 gaat, neemt drie specifieke risico's:
Geografisch risico: Je wedt dat de VS de economische supermacht blijft.
Valutarisico: Je bent volledig afhankelijk van de Dollar.
Sectorrisico: Je bent zwaar overwogen in technologie.
Dat de VS de afgelopen tien jaar de winnaar was, is geen garantie voor de toekomst. In de periode 2000-2010 (het 'verloren decennium') was het rendement van de S&P 500 bijvoorbeeld negatief, terwijl opkomende markten het fantastisch deden. Winnaars wisselen elkaar af. Door te kiezen voor slechts één land, maak je jezelf kwetsbaar.
Wat is nu de wijsheid? Als je start met beleggen, zoek je naar een fundament dat de komende 20 of 30 jaar kan blijven staan, ongeacht wie de volgende president van Amerika wordt of hoe de techsector zich ontwikkelt.
Voor de meeste beleggers is de Wereldindex daarom de verstandigste keuze als basis (de 'core') van de portefeuille.
Gaat het goed met Amerika? Dan profiteer je mee (want ze zitten voor 60% in je index).
Stort de Amerikaanse markt in en neemt Azië het stokje over? Dan vangt jouw wereldwijde spreiding de klap op en profiteer je automatisch van de nieuwe winnaars.
Met de S&P 500 zoek je naar de speld in de hooiberg (de best presterende regio). Met een All-World ETF koop je gewoon de hele hooiberg.
Kiezen tussen deze twee is een keuze tussen rendement-optimalisatie en risico-minimalisatie. Ben je ervan overtuigd dat Amerika de wereld blijft domineren en slaap je goed bij grotere schommelingen? Dan is de S&P 500 een optie.
Wil je echter een "set-and-forget" strategie waarbij je zeker weet dat je altijd in de winnende bedrijven belegt, ongeacht waar ze gevestigd zijn? Dan is de wereldwijde spreiding jouw veilige haven. Saaiheid is in de beleggingswereld vaak het grootste compliment dat je een strategie kunt geven.
