Short gaan is in essentie het omkeren van de normale volgorde. Normaal koop je eerst en verkoop je later. Bij short gaan verkoop je eerst en koop je later terug.
Hoe werkt dit in de praktijk? Stel je voor dat je denkt dat het aandeel van Bedrijf X, dat nu op € 100,- staat, gaat zakken.
Lenen: Je 'leent' het aandeel Bedrijf X van je broker.
Verkopen: Je verkoopt dit geleende aandeel direct op de beurs voor de huidige marktprijs van € 100,-. Dit bedrag staat nu op je rekening, maar je hebt nog een 'schuld' (het aandeel) aan de broker.
Wachten: De koers zakt inderdaad naar € 80,-.
Terugkopen: Je koopt het aandeel op de beurs voor € 80,-.
Aflossen: Je geeft het aandeel terug aan de broker.
Het resultaat: Je verkocht voor € 100,- en kocht terug voor € 80,-. Het verschil van € 20,- is jouw winst (minus transactiekosten).
Vroeger was short gaan een complex proces waarbij je daadwerkelijk afspraken moest maken over het lenen van effecten. Tegenwoordig, met de opkomst van online trading en CFD's (Contracts For Difference), is dit technische obstakel verdwenen.
Bij een CFD-broker handel je niet in het fysieke aandeel, maar sluit je een contract over de prijs. Dit maakt short gaan net zo makkelijk als kopen.
Als je denkt dat de koers stijgt, klik je op Kopen (Long).
Als je denkt dat de koers daalt, klik je op Verkopen (Short).
Let goed op: als beginner ben je gewend dat de knop 'Verkopen' betekent dat je een bestaande positie sluit. Bij CFD's opent de knop 'Verkopen' (als je nog geen positie hebt) direct een short-positie. Je spreekt met de broker af dat jij winst maakt als de koers zakt vanaf dat punt.
Short gaan wordt gezien als een strategie voor gevorderden. Dat komt door het asymmetrische risico. Dit is het belangrijkste onderdeel van deze uitleg, dus lees dit aandachtig.
Bij kopen (Long):
Je koopt een aandeel voor € 100,-.
Worst case scenario: Het bedrijf gaat failliet en de koers wordt € 0,-. Je verliest maximaal je inleg (€ 100,-).
Best case scenario: De koers kan theoretisch onbeperkt stijgen.
Bij short gaan:
Je gaat short op € 100,-.
Best case scenario: Het bedrijf gaat failliet en de koers wordt € 0,-. Je winst is maximaal 100% (je inleg). Een koers kan immers niet lager dan nul.
Worst case scenario: De koers stijgt. En een koers kan theoretisch oneindig blijven stijgen. Gaat het aandeel naar € 200,-? Dan is je verlies € 100,-. Gaat het aandeel door een hype naar € 500,-? Dan is je verlies € 400,- (vier keer je inleg!).
Bij short gaan is je potentiële winst dus beperkt, maar je potentiële verlies onbeperkt. Dit risico moet je altijd afdekken met een strikte stop-loss order.
Wanneer pas je deze strategie toe? Een veelgebruikt moment is rondom de publicatie van kwartaalcijfers.
Stel, een grote modegigant komt morgen met cijfers. Je hebt signalen opgevangen dat de verkopen tegenvallen en dat de voorraden zich opstapelen. Analisten zijn nog positief, maar jij verwacht een winstwaarschuwing.
Je opent een short-positie vlak voor de publicatie.
Het nieuws komt naar buiten: de winst is gehalveerd.
Beleggers schrikken en dumpen hun aandelen. De koers opent 15% lager.
Jij sluit je positie en pakt die 15% koerswinst mee.
Andersom kan ook: de cijfers vallen mee en de koers springt 10% omhoog. Omdat je short zit, sta je nu 10% in de min. Zonder stop-loss kan dit verlies snel oplopen als andere 'shorters' in paniek hun posities moeten terugkopen (een fenomeen dat 'short squeeze' heet).
Short gaan heeft soms een negatief imago. Men ziet shorters als de 'gieren' van de markt die hopen op faillissementen. Professionele handelaren zien het echter puur als een mechanisme om de markt in balans te houden en te profiteren van overwaardering. Het stelt je in staat om rendement te halen in elke economische cyclus. Maar onthoud de gouden regel: ga nooit short zonder dat je vooraf exact hebt bepaald bij welke prijs je je verlies neemt. De markt kan langer irrationeel (en stijgend) blijven dan dat jij solvabel kunt blijven.
